Cytat:Wydawnictwo MON (nie wiem kiedy pierwsze - Wyd.II w 1973r.).

"Jedynka" była w Polsce w 1969 roku. Mam i nikomu nie oddam.

Ocenzurowaną (?) wersję można użyć do ćwiczeń z bratnim językiem słowiańskim stąd: http://www.victory.mil.ru/lib/index.html

Ja bym tez proponowal poczytanie tez internetowych zrodel nt. Pentaxow 645 i 67:

Generalnie dwa bardzo rozne systemy, z czego na pewno 645 jest wyjatkowy za AF i super wytlumione lustro, zas 67 za niemal 40 lat zycia (istnieje od 1969 roku - dluzej niz bagnet K!) i najwiekszy wybor szklarni ze wszystkich systemow 6x7.

wg PAP:
Zgodnie z oczekiwaniami, prezydent George W. Bush ogłosił w poniedziałek nominację czterogwiazdkowego generała lotnictwa Michaela Haydena na nowego dyrektora Centralnej Agencji Wywiadowczej (CIA).
Zastąpi on Portera Gossa, który w zeszłym tygodniu podał się do dymisji.
"Mike Hayden ma wspaniałe kwalifikacje do pracy na tym stanowisku. Zna wywiad od podszewki" - powiedział Bush, przedstawiając nominata w Białym Domu. Generał był do tej pory pierwszym zastępcą szefa biura Krajowej Dyrekcji Wywiadu (DNI) - utworzonej po zamachach 11 września 2001 roku agendy, koordynującej działalność wszystkich amerykańskich służb specjalnych.
CIA podlega szefowi biura DNI, którym od ubiegłego roku jest John Negroponte.
Generał Hayden ma 61 lat, do wojska wstąpił w 1969 roku po ukończeniu uniwersyteckich studiów historycznych. Jego kariera wojskowa związana była głównie z funkcjami sztabowymi - służył m.in. jako szef wywiadu sił powietrznych oraz zastępca szefa sztabu amerykańskiego kontyngentu wojskowego w Korei Południowej.
W 1999 roku stanął na czele zajmującej się wywiadem elektronicznym i dekryptażem Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA), a kwietniu 2005 roku objął stanowisko pierwszego zastępcy szefa DNI.
Nominacja Haydena musi być jeszcze zatwierdzona przez Senat.
Wzbudziła ona zastrzeżenia wielu członków Kongresu, w tym także Republikanów.
Zwracają oni uwagę, że generał był szefem NSA w okresie, kiedy agencja ta na polecenie Busha, ale bez nakazu sądowego prowadziła inwigilację telefoniczną Amerykanów po zamachach 11 września. Krytycy prezydenta utrzymują, że naruszył on w ten sposób prawo.
Rolę Haydena w kontrowersyjnej sprawie podsłuchów przypomniał m.in. republikański przewodniczący senackiej komisji wymiaru sprawiedliwości Arlen Specter. Jak powiedział w niedzielę w telewizji Fox News, przesłuchania decydujące o zatwierdzeniu nominacji powinny się skupić na kwestii legalności prowadzonej przez NSA inwigilacji.
Wybór Haydena skrytykował też republikański przewodniczący komisji ds. wywiadu Izby Reprezentantów Peter Hoekstra. W poniedziałkowym wywiadzie dla telewizji CBS oświadczył on, że generał w roli dyrektora CIA to "nieodpowiedni człowiek w nieodpowiednim miejscu i w nieodpowiednim czasie".
Kongresman, podobnie jak inni krytycy nominacji, zarzucił Bushowi, że na czele CIA - czyli instytucji cywilnej - postawił wojskowego. Jak powiedział najwyższy rangą Demokrata w senackiej komisji spraw zagranicznych Joseph Biden, mianowanie Haydena stwarza wrażenie, że CIA "została połknięta przez ministerstwo obrony".
Z drugiej strony wiadomo, że Hayden często popadał w konflikty z szefem Pentagonu Donaldem Rumsfeldem, co - zdaniem krytyków - także może się okazać problemem.
Przeważa jednak przekonanie, że i tak nominacja generała zostanie szybko zatwierdzona przez Senat.
Niektórzy komentatorzy wyrażają nawet pogląd, że Biały Dom jest nawet skrycie zadowolony z kontrowersji wokół Haydena, ponieważ przypomni ona kwestię podsłuchów, a większość Amerykanów stoi w tej sprawie po stronie Busha. Inwigilacja służyła wykryciu kontaktów mieszkańców USA z Al-Kaidą.
Hayden obejmie kierownictwo CIA w okresie, gdy jej wiarygodność została nadszarpnięta licznymi wpadkami. Agencja nie zapobiegła atakom z 11 września, lekceważąc wcześniejsze sygnały ostrzegawcze, jak również nie wywiązała się z roli rzetelnego informatora o irackim potencjale broni masowego rażenia.
Wcześniej CIA była kompletnie zaskoczona wznowieniem przez Indie prób atomowych oraz reakcją Pakistanu, który w odpowiedzi zdetonował własne ładunki nuklearne. Zdaniem ekspertów, agencja wymaga wielu reform i szerokiej wymiany personelu kierowniczego.

To teraz kto pierwszy ten lepszy, bo podpowiedź za duża. Zaprojektowany przez Johna Brittena w 1969 roku

Cytat: HISTORIA KOPALNI "ORZEŁ BIAŁY"
Około roku 1860-tego spotykamy pierwszą wiadomość o kopalni "Orzeł Biały", która w latach swego powstania i późniejszych, nazywała się "Biały Szarlej" (Bleischarley Grube).

Początek wieku XX-tego to dla kopalni okres intensywnego rozwoju: zastosowano tu tzw. piece nadreńskie, zbudowano jak na owe czasy, olbrzymią płuczkę blendy, która pod wzglądem zdolności produkcyjnej była największą w Europie, rozbudowano również podszybie i zmodernizowano szyb "Kraker" (Krakus).

W 1914 roku urządzenia kopalni Biały Szarlej były najnowocześniejszymi w niecce bytomskiej i dorównywały pod względem technicznym kopalniom zachodnioniemieckim.

Widok od strony wschodniej Widok od strony zachodniej Oto jak wyglądała kopalnia Biały Szarlej pod koniec XIX w.

I wojna światowa i podział Śląska dokonany w wyniku Plebiscytu z marca 1921 roku przyczyniły się do przejściowego zastoju gospodarczego, jednakże po przełamaniu trudności wynikłych z okresu przejściowego nastąpił ponowny napływ kapitału obcego. Rząd Polski wywierał nacisk na obce firmy, aby odstępowały mu część swoich akcji. W wyniku tych zabiegów– w roku 1926- utworzone zostało towarzystwo "Silesian - American Corporation", które przejęło całość akcji spółki Gieschego (dotychczasowego właściciela kopalni "Biały Szarlej"). Tak więc część kopalń regionu bytomskiego dostała się w ręce amerykańskie. Jedną z nich była kopalnia Biały Szarlej.

Amerykanie podjęli z miejsca akcję modernizacji przejętych przez siebie zakładów. Inwestycje były konieczne ze względu na stały wzrost produkcji kopalni Biały Szarlej, której udział w produkcji Śląska był bardzo wysoki.

Kopalnia "Biały Szarlej" przemianowana została w 1934 na "Orzeł Biały".

Kopalnia Orzeł Biały Lata 30 - te dwudziestego wieku zaczęły się poważnym kryzysem ogólnoświatowym, który odbił się również na polskim przemyśle. W rezultacie, w 1939 roku na Górnym Śląsku czynne były jedynie dwie kopalnie m.in. Orzeł Biały. W kopalni Orzeł Biały Niemcy przystąpili do ekstensywnej, rabunkowej eksploatacji złóż. Wyzwolenie spod okupacji hitlerowskiej przez Armię Radziecką nastąpiło w dniu 27 stycznia 1945 roku. Załoga kopalni od razu uruchomiła zakład.

W 1967 roku połączono Zakłady "Orzeł Biały" i "Waryński", tworząc Kombinat Górniczo-Hutniczy "Orzeł Biały". Posunięcie to miało jednak wyłącznie aspekt administracyjny.

W 1969 roku wstrzymano pracę zakładu przeróbki mechanicznej przy hucie "Orzeł Biały".

W 1981 roku zatrzymano ruch w hucie "Orzeł Biały", pozostawiając czynnym jedynie Zakład Ołowiu. W następnych latach odbywał się stopniowy demontaż urządzeń kopalnianych (szyby wyciągowe), hal hutniczych i pieców a w końcu rozebrano sam budynek dyrekcji.

Po przeszło 150 latach, intensywnej eksploatacji złóż kruszcowych Zakłady Górniczo - Hutnicze "Orzeł Biały" przestały istnieć. W miejsce dawnych hałd i na nieużytkach posadzono drzewa.

Sam szyb „Bolko” był niezależny powstał ok. 1902 - 1906 roku.

W najbliższych planach jest przekształcenie szybu bolko oraz budynków przylegających na muzeum, co stanowić będzie unikalna możliwość zamieszkania na terenach ściśle przemysłowych, zadbanych i zachowanych w autentycznym klimacie industrialnym.

Cytat: Wszystkie edycje o 1969 roku mozna obejrzec na stronie kalendarza:

No i poza tym wydano album.

Strzelam, że to księżyc, ale pewien nie jestem. Jako pierwsi na wycieczkę wybrali się tam Neil Armstrong, Edwin Aldrin i Michael Collins 20 lipca 1969 roku. Jak dobrze, to oddaję, a jak źle to trudno

No właśnie ... Też bym się chętnie dowiedział ... Z moich informacji wynika jasno że w latach 1966-1968 był montowany silnik 45 KM ... A od 1969 roku 50 KM ... Ja mam 45 więc się zgadza ...

AGENTURALNY WYWIAD OPERACYJNY

Agenturalny Wywiad Operacyjny zakamuflowana komórka Zarządu II Sztabu Generalnego, czyli PRL-owskiego wywiadu wojskowego. O tej komórce nie wiedzieli ani historycy, badacze dziejów PRL, ani znawcy wojskowości. A jednak istniała. – Potwierdzam, była instytucja o nazwie Agenturalny Wywiad Operacyjny. Więcej na ten temat nie mogę powiedzieć – powiedział nam generał Czesław Kiszczak, były minister spraw wewnętrznych, a wcześniej od 1972 do 1979 r. Szef wywiadu wojskowego.

W drugiej połowie lat 60. ówczesny szef zarządu II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (czyli wywiadu wojskowego) generał Włodzimierz Oliwa określił zadania i strukturę AWO. Zaakceptował to generał Wojciech Jaruzelski – wówczas minister obrony narodowej.

Do zadan AWO nalezaly prace werbunkowe oraz szkolenie wywiadowców i rezydentów wywiadu. Mieli być oni szkoleni w technikach kamuflażu, konspiracyjnej łączności czy uzbrojenia wojsk państw Zachodu. Oliwa sprecyzował zadania AWO, zarówno w czasie pokoju, jak i wojny. Podczas wojny AWO miał zająć się agenturalną pracą na tyłach przeciwnika. W czasie pokoju natomiast AWO powinien zbierać informacje o siłach zbrojnych przeciwnika w potencjalnym konflikcie i prowadzić pracę werbunkową, dzięki której w krajach zachodnich utworzona zastanie sieć agenturalna. AWO miał też przygotować i przeszkolić rezydentów, którzy na wypadek wojny mieli być przerzuceni na tyły wroga i tam nadzorować sieć agentów. Z chwilą wybuchu wojny AWO przeszedłby spod dowództwa Zarządu II SG WP bezpośrednio pod struktury Układu Warszawskiego.

AWO z werbowaniem tajnych współpracowników nie czekał na moment wybuchu wojny. Robił to od chwili swojego powstania, a kandydatów wybierał wśród młodych ludzi, przede wszystkim rezerwistów władających językami obcymi, mających sposobność wyjazdu za granicę. W przeciwieństwie do tradycyjnego wywiadu AWO werbował niemal wyłącznie obywateli polskich. Takie były wytyczne szefów wywiadu.

Z dokumentów i dowodów przedstawionych w sądzie lustracyjnym wynika, że Józef Oleksy jako kandydat na wywiadowcę AWO został wytypowany rok po stąpieniu do PZPR – w 1969 roku, gdy kończył studia na wydziale handlu zagranicznego warszawskiej SGPiS. Wybrał go oficer AWO po lekturze akt rezerwistów. Oleksy spełniał kryteria, był młody, znał języki m.in. niemiecki i hiszpański. Po kilku spotkaniach oficer ten postanowił zwerbować Oleksego. Wniosek zaaprobował ówczesny szef AWO. Oleksy miał przybrać pseudonim Piotr.

Podczas procesu lustracyjnego ujawniono, że w 1971 r., przed wyjazdem Oleksego na studia doktoranckie na uniwersytet w Strasburgu, AWO skazał mu, czym ma się interesować podczas pobytu za granicą. Oleksy zadanie wykonał, a po powrocie sporządził sprawozdanie. Miał dostać za to kilka tysięcy ówczesnych złotych. Odbiór pieniędzy pokwitował. Obecny marszałek Sejmu wprawdzie przed sądem kwestionował, by podpisywał pokwitowania, ale potwierdziły to dwie niezależne ekspertyzy grafologiczne.

Przeszkolenie na wywiadowcę AWO 27-letni Oleksy przeszedł w 1973 roku. Jak twierdzą nasi informatorzy, wywiadowcy AWO niejednokrotnie typowali kandydatów na współpracowników również ze środowiska studentów, najczęściej tych, co wyjeżdżali na zagraniczne stypendia.

Oleksy rozmowy z oficerami prowadzącymi prowadził głównie w warszawskich kawiarniach.

Czy rozmawiał o swoich kolegach ze studiów?

Po kilku latach współpracy, mając nadzieję na karierę w partii i być może z obawy o ujawnienie swoich trwających długo kontaktów, poprosił o zerwanie współpracy z wywiadem – co nastąpiło w 1978 r., po zobowiązaniu się przez Oleksego do dochowania tajemnicy.

Cytat: Myśl przewodnia Biblii?
Niech powie coś na ten temat przedmowa do PNŚ:
PRZEDMOWA
"PRZETŁUMACZENIE Pisma Świętego z języków oryginału —hebrajskiego, aramejskiego i greckiego —na mowę używaną obecnie to bardzo odpowiedzialne zadanie.

Oznacza wyrażenie w innym języku myśli i wypowiedzi Jehowy Boga, niebiańskiego Autora tego świętego zbioru sześćdziesięciu sześciu ksiąg, które święci mężowie dawno temu spisali pod wpływem natchnienia dla naszego pożytku w dobie dzisiejszej.

Świadomość ta skłania do głębokiej refleksji. Tłumacze New World Translation of the Holy Scriptures, przejęci miłością i bojaźnią wobec Boskiego Autora Pisma Świętego, czują się przed Nim szczególnie odpowiedzialni za jak najwierniejsze przekazanie Jego myśli i oznajmień. Poczuwają się też do odpowiedzialności przed wnikliwymi czytelnikami, którzy w dążeniu do wiecznotrwałego wybawienia zdani są na korzystanie z przekładu natchnionego Słowa Najwyższego Boga.

W takim poczuciu wielkiej odpowiedzialności komitet złożony z mężczyzn oddanych Bogu pracował przez wiele lat nad New World Translation of the Holy Scriptures. Pierwotnie dzieło to ukazało się w latach od 1950 do 1960 w sześciu kolejnych tomach. Od samego początku pragnieniem tłumaczy było zebranie ich w jedną całość.
Pismo Święte jest przecież jedną księgą, mającą jednego Autora.

Toteż w roku 1961 udostępniono zrewidowane wydanie jednotomowe, które jednak w przeciwieństwie do poprzednio opublikowanych części nie zawierało przypisów ani odsyłaczy. Ponownie zrewidowane wydanie ukazało się w roku 1970, a w ślad za nim —w roku 1971 — trzecie, tym razem z przypisami. Jeszcze w 1969 roku komitet oddał do rąk czytelników The Kingdom Interlinear Translation of the Greek Scriptures (Pisma Greckie w międzywierszowym przekładzie Królestwa), gdzie pod tekstem greckim, wydanym przez Westcotta i Horta w 1881 roku, umieszczono dosłowne tłumaczenie na język angielski.
W wydaniu z roku 1984 nie ograniczono się jedynie do udoskonalenia przetłumaczonego tekstu po poprzednich rewizjach; znalazły się w nim również dokładnie przejrzane i uaktualnione odsyłacze, które występowały już w tomach publikowanych po angielsku w latach od 1950 do 1960.
To zrewidowane opracowanie przekazaliśmy do Watch Tower Bibie and Tract Society of Pennsylvania, by zajęło się jego drukowaniem, tłumaczeniem na inne ważniejsze języki i rozpowszechnianiem.

Udostępniamy je z uczuciem głębokiej wdzięczności wobec Boskiego Autora Pisma Świętego; to On powierzył nam tak wspaniały przywilej i na Jego ducha zdaliśmy się podczas pracy nad tym zrewidowanym wydaniem.
Modlimy się o Jego błogosławieństwo dla wszystkich, którzy korzystają z tego przekładu, by wzrastać duchowo.
1 czerwca 1984. Nowy Jork"

Biblia jest Słowem Boga. Czytamy jeszcze:
"Róbmy więc wszystko, co możemy, by wejść do tego odpoczynku, żeby czasem ktoś nie wpadł w ten sam wzór nieposłuszeństwa.
Bo słowo Boże jest żywe i oddziałuje z mocą, i jest ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, i przenika aż do rozdzielenia duszy i ducha, a także stawów i ich szpiku, i jest zdolne rozeznać myśli i zamiary serca.
I nie ma stworzenia, które by było niewidoczne dla Jego wzroku, ale wszystko jest obnażone i zupełnie odsłonięte dla oczu Tego, któremu mamy zdać rachunek" (HEBRAJCZYKÓW 4:11-13).

Ani słowa o Panu Jezusie Chrystusie.

Myśl przewodnia Biblii?
Niech powie coś na ten temat przedmowa do PNŚ:
PRZEDMOWA
"PRZETŁUMACZENIE Pisma Świętego z języków oryginału —hebrajskiego, aramejskiego i greckiego —na mowę używaną obecnie to bardzo odpowiedzialne zadanie.

Oznacza wyrażenie w innym języku myśli i wypowiedzi Jehowy Boga, niebiańskiego Autora tego świętego zbioru sześćdziesięciu sześciu ksiąg, które święci mężowie dawno temu spisali pod wpływem natchnienia dla naszego pożytku w dobie dzisiejszej.

Świadomość ta skłania do głębokiej refleksji. Tłumacze New World Translation of the Holy Scriptures, przejęci miłością i bojaźnią wobec Boskiego Autora Pisma Świętego, czują się przed Nim szczególnie odpowiedzialni za jak najwierniejsze przekazanie Jego myśli i oznajmień. Poczuwają się też do odpowiedzialności przed wnikliwymi czytelnikami, którzy w dążeniu do wiecznotrwałego wybawienia zdani są na korzystanie z przekładu natchnionego Słowa Najwyższego Boga.

W takim poczuciu wielkiej odpowiedzialności komitet złożony z mężczyzn oddanych Bogu pracował przez wiele lat nad New World Translation of the Holy Scriptures. Pierwotnie dzieło to ukazało się w latach od 1950 do 1960 w sześciu kolejnych tomach. Od samego początku pragnieniem tłumaczy było zebranie ich w jedną całość.
Pismo Święte jest przecież jedną księgą, mającą jednego Autora.

Toteż w roku 1961 udostępniono zrewidowane wydanie jednotomowe, które jednak w przeciwieństwie do poprzednio opublikowanych części nie zawierało przypisów ani odsyłaczy. Ponownie zrewidowane wydanie ukazało się w roku 1970, a w ślad za nim —w roku 1971 — trzecie, tym razem z przypisami. Jeszcze w 1969 roku komitet oddał do rąk czytelników The Kingdom Interlinear Translation of the Greek Scriptures (Pisma Greckie w międzywierszowym przekładzie Królestwa), gdzie pod tekstem greckim, wydanym przez Westcotta i Horta w 1881 roku, umieszczono dosłowne tłumaczenie na język angielski.
W wydaniu z roku 1984 nie ograniczono się jedynie do udoskonalenia przetłumaczonego tekstu po poprzednich rewizjach; znalazły się w nim również dokładnie przejrzane i uaktualnione odsyłacze, które występowały już w tomach publikowanych po angielsku w latach od 1950 do 1960.
To zrewidowane opracowanie przekazaliśmy do Watch Tower Bibie and Tract Society of Pennsylvania, by zajęło się jego drukowaniem, tłumaczeniem na inne ważniejsze języki i rozpowszechnianiem.

Udostępniamy je z uczuciem głębokiej wdzięczności wobec Boskiego Autora Pisma Świętego; to On powierzył nam tak wspaniały przywilej i na Jego ducha zdaliśmy się podczas pracy nad tym zrewidowanym wydaniem.
Modlimy się o Jego błogosławieństwo dla wszystkich, którzy korzystają z tego przekładu, by wzrastać duchowo.
1 czerwca 1984. Nowy Jork"

Biblia jest Słowem Boga. Czytamy jeszcze:
"Róbmy więc wszystko, co możemy, by wejść do tego odpoczynku, żeby czasem ktoś nie wpadł w ten sam wzór nieposłuszeństwa.
Bo słowo Boże jest żywe i oddziałuje z mocą, i jest ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, i przenika aż do rozdzielenia duszy i ducha, a także stawów i ich szpiku, i jest zdolne rozeznać myśli i zamiary serca.
I nie ma stworzenia, które by było niewidoczne dla Jego wzroku, ale wszystko jest obnażone i zupełnie odsłonięte dla oczu Tego, któremu mamy zdać rachunek" (HEBRAJCZYKÓW 4:11-13).

Już za dwa tygodnie PiS może nam wprowadzić całkowity zakaz dostępu do pornografii, także w internecie. Jej posiadanie i sprzedaż ma być karane więzieniem
Pomysł ma duże szanse wejść w życie, bo PiS znalazł większość do uchwalenia ustawy - popiera go koalicja. A to oznacza, że nadchodzi kres swobodnego dostępu do pism i filmów pornograficznych, a także do stron internetowych. Nie tylko dla nieletnich, ale i dorosłych Polaków.

Posłowie PiS przygotowali projekt nowelizacji kodeksu karnego. Zgodnie z nim każdy posiadający zdjęcia lub filmy porno będzie mógł trafić za kratki na rok. Jednak, gdy ktoś będzie czerpał zyski ze sprzedaży ostrej erotyki (np. pani w kiosku), może posiedzieć nawet dwa lata. Dziś takie kary czekają tylko tych, którzy udostępniają treści pornograficzne dzieciom poniżej 15. roku życia oraz mają pornografię z udziałem niepełnoletnich.

Czy więzienie będzie grozić za posiadanie zdjęć gołych pośladków albo sprzedawanie Playboya? Tego dokładnie sami posłowie nie wiedzą. - Definicję pornografii ustalimy na posiedzeniach komisji - mówi Tadeusz Cymański z PiS. Projekt już za dwa tygodnie trafi pod obrady Sejmu.

- Pornografia narusza godność ludzką, gdyż prowadzi do uprzedmiotowienia człowieka - uzasadniają politycy. - W krajach dbających o dzieci, np. Ameryki Południowej, taki zakaz obowiązuje. Więc dlaczego nie u nas? - postulował na posiedzeniu komisji rodziny Marian Piłka, autor projektu. Parlamentarzyści dowodzą, że im większy jest dostęp do pornografii, tym większa jest przestępczość o charakterze seksualnym.

Czy te przepisy ją zmniejszą? Mało prawdopodobne, bo zaostrzenia, które chce wprowadzić PiS, są niemal takie same, jakie obowiązywały w kodeksie karnym od 1969 roku w PRL-u. Wtedy zakaz nie przyniósł skutku, a "świerszczyki" były masowo sprzedawane spod lady lub przemycane z zagranicy.

- Nieraz dobre wzory należy czerpać z przeszłości. Nie należy z góry przekreślać tej ustawy - uważa poseł Maria Nowak z PiS, która podobnie jak 25 innych posłów (m.in. Tadeusz Cymański, Krzysztof Jurgiel, Karol Karski, Marek Suski) podpisała się pod projektem.

Prawnicy zauważają, że przepisy proponowane przez polityków mogą być niezgodne z konstytucją. - Mamy przecież wolność wypowiedzi i prasy. Nie można komuś narzucać sposobu myślenia. Wprowadzanie w tym przypadku ograniczeń jest nieuzasadnione - twierdzi dr Anna Młynarska-Sobaczewska, konstytucjonalistka z Uniwersytetu Łódzkiego. Zgadza się z nią prof. Zbigniew Hołda z Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka: - Ta ustawa będzie technicznie nie do wykonania. Bo jak zakazać wchodzenia na zagraniczne strony pornograficzne? A jeśli będą blokady, to będzie kwitł czarny rynek. Politycy narażają się na śmieszność, uchwalając takie prawo - mówi.

Wraca PRL

Art. 173 kodeksu karnego z 1969 r.:

§1. Kto rozpowszechnia pisma, druki, fotografie lub inne przedmioty mające charakter pornograficzny, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia wolności albo grzywny.

§2. Tej samej karze podlega, kto w celu rozpowszechnienia takie pisma, druki, fotografie lub przedmioty sporządza, przechowuje, przenosi, przesyła lub przewozi

Projekt nowelizacji kodeksu karnego w 2007 r.:

§1 Kto rozpowszechnia treści mające charakter pornograficzny, podlega karze grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

§1a Tej samej karze podlega, kto treści określone w §1 w celu rozpowszechniania tworzy, przechowuje, przesyła, przenosi albo przewozi.

§1b Jeżeli sprawca przestępstwa opisanego w §1 albo §1a działa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, podlega karze grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
info metro

Cytat: Antiqus ordo napisał/a:
zobacz jak w liturgii wschodniej to wygląda...

Bylem w cerkwi unickiej - chleb maczany w winie jest podawany specjalna lyzeczka.

Cytat: Antiqus ordo napisał/a:
Nie domagam sie odpowiedzi za innych- tak jak w średniowieczu kult eucharystii wzbudził pobozność adoracyjną tak chce usłyszeć od ciebie odp czy dzis komunia na ręke podobny ruch poboznościowy wzbudziła gdziekolwiek..?

Nie wiem. Sadze, ze komunia na reke niewiele zmienila. Na pewno bylbym ostrozny przy okreslaniu tej praktyki jako glownego powodu laicyzacji. Komunia do ust tez niekoniecznie musi wplywac na wzrost poboznosci. Zalezy od osoby, jak juz pisalem.

Cytat: Antiqus ordo napisał/a:
Stary ryt mszy wypracował doskonały sposób udzielania komunii- wyglada to jak pisanie na maszynie- od prawej do lewej i ksiądz wraca- był spoóśb była metoda- ale może w tym dzisiejszym szaleństwie bałaganie i cudowaniu też jest metoda

Wole NOM.

Cytat: Antiqus ordo napisał/a:
Nie jestem konserwatystą, po prostu jestem katolikiem.

Ale konserwatywnym

Konserwatyzm zakłada zachowywanie- obawiam się, że dziś trzeba odbudowywać a nie zachowywać...

Dodam na marginesie że nowożytność spotyka komunię na rekę ponownie gdy wprowadzili ją reformatorzy protestanccy w 1549 r., szczególnie w tym celu, aby zaprzeczyć katolickim dogmatom na temat kapłaństwa
i Rzeczywistej Obecności.

Paweł VI konsultował się z biskupami na całym świecie i po otrzymaniu ich opinii wydał 28 maja 1969 roku instrukcję Memoriale Domini. Mówi ona: „Ten sposób (do ust) udzielania Komunii świętej ze względu na całą obecną sytuację Kościoła powinien zostać zachowany. Nie tylko dlatego, że opiera się on na przekazanym przez tradycję od wielu wieków zwyczaju, lecz szczególnie dlatego, że wyraża on szacunek wiernych wobec Eucharystii. Zwyczaj ten należy do owego przygotowania, które jest konieczne do jak najbardziej owocnego przyjęcia Ciała Pańskiego. Ponadto przez ten obrzęd, który należy uważać za przekazany przez Tradycję, zabezpieczone jest, że Komunia święta rozdzielana jest z należną jej czcią, pięknem i godnością oraz, że postacie Eucharystyczne, w których jest obecny w jedyny sposób substancjalnie i trwale cały i niepodzielny Chrystus, Bóg i Człowiek, ochraniane są przed wszelkim niebezpieczeństwem profanacji, aby w końcu zachowana była pilna troska o okruchy konsekrowanej Hostii, której Kościół zawsze wymagał”

„Pewnego dnia poszedłem do Papieża (Pawła VI) - opowiada kard. Benno Gut, Prefekt Kongregacji Świętych Obrzędów - i klęcząc przed nim powiedziałem: ‘Ojcze święty. Nie pozwól na Komunię świętą „na rękę”, gdyż będzie to okazją, a nawet powodem - wielu, wielu przewinień przeciwko świętości Najświętszego Sakramentu’. I Papież powiedział: „Bądź spokojny, nigdy na to nie pozwolę!” (A. Tornelli, Die Freunde seiner Eminenz, 30 Tage nr 3/1993, 13).

Pierwszym europejskim klubem w jego karierze było francuskie Auxerre, potem był także m.in. Tottenham i Valencia. Urodził się w 1969 roku...

Cytat: Rzetelności SJ w dyskredytowaniu źródeł historycznych, które przeczą ICH chronologii.

Oto historia:

w 1906 roku znaleziono w Charanie kamienną stelę opisującą życie królowej Adda Guppi - matki lub babki króla Nabonida. Stela ta była mocno niekompletna, większość informacji, zwłaszcza tych zawierających lata panowania kolejnych królów asyryjskich i babilońskich zostało zatarte przez upływ czasu a przez to nie można było tych informacji odczytać. Można było tylko w tłumaczeniu np na angielski powstawiać w tych miejscach [treść w nawiasach] albo uzupełnić, o ile były jakieś dowody, że powinno tam być takie a takie słowo lub liczba. Sytuacja dość niekomfortowa, bo w zatartych miejscach powinny były być liczby lat panowania królów - rzecz niezmiernie ważna dla datowania.

Ale w roku 1956 znaleziono w tym samym miejscu drugą kopię tej samej steli, tym razem znacznie lepiej zachowaną, podającą te brakujące wcześniej dane chronologiczne! Dane te są bardzo cenne, bo zawierają właśnie lata panowania kolejnych królów i popierają w pełni ogólnie akceptowaną chronologię babilońską. Tekst tej steli opublikowano w roku 1958.

A teraz zobaczmy co robi Strażnica...

W 1969 roku ukazuje się w Strażnicy artykuł podważający wiarygodność źródeł archeologicznych i jako przykład, że nie można ufać ani źródłom ani naukowcom podaje się tam stelę Adda Guppi, cytując jej pełny tekst, ale uwaga: ten ze starszej kopii - tej znalezionej w roku 1906! A brakujące na tamtej steli dane, a rzekomo uzupełnione przez naukowców, są w artykule podane w klamrach.

Czytelnik Strażnicy widzi więc że większość tekstu nie została wcale odczytana ze steli ale dowolnie powstawiana przez uczonych, w tym całe mnóstwo dat. Ma więc wrażenie, że naukowcy dopuszczają się fałszerstwa i chcą udowodnić swoją z góy przyjętą wersję historii, bo do tekstu wstawiają sobie dowolne liczby - wzięte z księżyca.

Ani słowem autor artykułu nie wspomina jednak, że od 11 lat jest dostępny niemal kompletny tekst steli w którym te wszystkie dane są widoczne i wcale nie trzeba ich uzupełniać! Autor artykułu chciał więc za jednym zamachem podważyć u czytelnika zaufanie do źródeł oraz do naukowców, sugerując że zrobią oni wszystko żeby udowodnić 'że Biblia się myli'.

Próbka tekstu ze steli:

"[During the time from Ashurbanipal], the king of Assyria, [in] whose [rule] I was born-(to wit): [21 years] under Ashurbanipal, [4 years under Ashur]etillu-ilani, his son, [21 years under Nabopola]ssar, 43 years under Nebuchadnezzar, [2 years under Ewil-Merodach], 4 years under Neriglissar, [in summa 95 yea]rs, [the god was away] till Sin, the king of the gods..."

Wyobraźmy sobie teraz, że wszystkie informacje w klamrach nie zostały odczytane z dokumentu źródłowego, bo były na nim zatarte, ale zostały uzupełnione przez naukowców. Co sobie pomyślimy o tych naukowcach? Że są samowolni, wstawiają co chcą? Właśnie, takiej reakcji spodziewał się autor artykułu w Strażnicy. Tylko zapomniał dodać, że te informacje z klamer 11 lat wcześniej zostały ODCZYTANE i OPUBLIKOWANE. Średnio uczciwe jest takie podejście.

Kilka pytań zadanych na Australijskim Portalu Turystycznym (ponoć). W nawiasach umieszczono nazwy państw, z których pochodzą pytający...

P(ytanie): - Czy w Australii ciągle wieje? W telewizji jeszcze ani razu nie widziałem deszczu. Jak u was rosną rośliny? (UK)
O(dpowiedź): - Importujemy dorosłe rośliny, sadzimy je i patrzymy jak umierają

P: - Czy jest szansa, że zobaczę kangury na ulicach? (USA)
O: - To zależy ile wypijesz.

P: - Chciałbym przejść się z Perth do Sydney, czy mogę iść obok torów kolejowych? (Szwecja)
O: - Oczywiście, to tylko 3000 mil, proszę zabrać ze sobą dużo wody.

P: - Czy są jakieś bankomaty w Australii? Czy możecie przesłać mi listę bankomatów z Brisbane, Cairns, Townsville i HerveyBay? (UK)
O: - Na co i kiedy umarł Twój ostatni niewolnik?

P: - Czy mogę zabrać ze sobą do Australii sztućce? (UK)
O: - Po co? Będziesz jadł palcami jak my...

P: - Wymyśliłem nowy produkt: fontannę młodości. Gdzie mógłbym ją sprzedać w Australii? (USA)
O: - Wszędzie tam, gdzie są większe skupiska pana rodaków.

P: - Czy możecie mi powiedzieć w jakim regionie Tasmanii jest więcej mężczyzn niż kobiet? (Włochy)
O: - W klubach gejowskich.

P: - Czy obchodzicie święta Bożego Narodzenia? (Francja)
O: - Tylko w święta Bożego Narodzenia.

P: - Czy w Sidney w supermarketach jest przez cały rok dostępne mleko? (Niemcy)
O: - Nie, jesteśmy pokojową cywilizacją mięsożernych myśliwych. Mleko jest nielegalne.

P: - Mam pytanie odnośnie słynnego australijskiego zwierzęcia, tylko zapomniałem jak się nazywa. To taki niedźwiedź, co wisi na drzewie. (USA)
O: - Nazywany jest Drop Bear. Są tak nazywane z powodu spuszczania się z drzew i zjadania mózgów tych, co przechodzą pod nimi. Możesz je przestraszyć spryskując swoje ciało ludzkim moczem.

P: - Byłem w Australii w 1969 roku. Spotykałem się wtedy z piękną dziewczyną. Czy możecie pomóc nawiązać mi z nią kontakt? Byłem z nią wtedy w King Cross. (USA)
O: - Oczywiście, pomożemy. Ale nadal będziesz musiał jej płacić za godzinę.

P: - Czy będę w stanie porozumieć się po angielsku w każdym miejscu Australii? (USA)
O: - Tak, ale najpierw musisz się go nauczyć.

---

Poszedł facet do lokalu ze stripteasem. Siadł sobie w pierwszym rzędzie na jedynym w całym lokalu pustym miejscu. Zaraz jak zaczął się taniec pierwszej dziewczyny, zza swoich pleców usłyszał okrzyk jednego z gości:
- Dalej maleńka!! Czekam na to od wczoraj!!!
Gość z pierwszego rzędu spojrzał nieco zdziwiony do tyłu... Kilka minut później spadła bluzeczka z ciała tancerki ukazując piękny stanik z pobudzającą wyobraźnię zawartością... Z tyłu dało się słyszeć okrzyk tego samego klienta:
- O tak kochanie!!! Potrząśnij nimi porządnie!!!
Gość z pierwszego rzędu odwrócił się i powiedział:
- Panie, uspokój się pan...
Po kilku chwilach tancerka pozbyła się spodenek i oczom zebranych ukazały się przecudne stringi...
- Cudownie!!! Już nie mogę doczekać się końca!!! Dalej!!! Pokaż co masz pod spodem!!! - krzyczał facet z tyłu...
- Zamknij się pan!!! - nie wytrzymał klient z pierwszego rzędu...
Po kilku minutach tancerka, rozciągnięta na podłodze zerwała z siebie stanik i stringi, wszyscy klienci lokalu jęknęli z zachwytu, za wyjątkiem najgłośniejszego dotychczas pana z drugiego rzędu
- No i gdzie twój entuzjazm kolego? - spytał odwracając się gość z pierwszego rzędu.
- Na twoich plecach...